Showing posts with label ਗੀਤ. Show all posts
Showing posts with label ਗੀਤ. Show all posts

Thursday, 20 October 2011

ਗੀਤ

ਦੇਈਦੈ ਦਿਲਾਸਾ ,ਬੜਾ ਮਨ ਸਮਝਾਈਦੈ 
ਸਮਝੇ ਨਾ ਝੱਲਾ ,ਰੋਜ਼ ਝੁਰ ਝੁਰ ਜਾਈਦੈ 
ਬੁੱਲ ਘੁੱਟ ਲਈਏ, ਕਰੀਏ ਨਾ ਸੀ .....
ਨੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦੇਸਾਂ ਦੇ ,                                            
ਲਗਦਾ ਨਾ ਮਾਏ ਮੇਰਾ ਜੀਅ...........

ਆਂਦਰਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ ,ਢੇਰ ਡਾਲਰਾਂ ਦਾ ਲਾ ਲਿਆ -
ਖਸਮਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣੀਆਂ, ਕਮਾਈਆਂ ਸਾਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ -
ਅੰਨੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗੁੰਗੇ ਬੋਲੇ ਜੀਅ............
ਨੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦੇਸਾਂ ਦੇ ,ਲਗਦਾ ਨਾ ਮਾਏ ਮੇਰਾ ਜੀਅ..........


ਸ਼ਰਮ ਸੰਕੋਚ ਵਾਲੀ ਢੇਰੀ ਢਾਹੀ ਫਿਰਦੀ 
ਸਭਿਅਤਾ ਇਥੇ ਗਲੋਂ ਤੇੜੋੰ ਲਹਿ ਫਿਰਦੀ 
ਅਸੀਂ ਅੱਖ ਨਾ ਮਿਲਾਈਏ ਪਿਓ ਧੀ ........
ਨੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦੇਸਾਂ ਦੇ ,ਲਗਦਾ ਨਾ ਮਾਏ ਮੇਰਾ ਜੀਅ..........

ਯਾਦ ਆਉਣ ਮਾਏ ਤੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ 
ਸਰੀਰ ਸੀ ਕਮਾਏ ਇਥੇ ਚੁੰਘ ਚੁੰਘ ਝੋਟੀਆਂ
ਸਾੱਗ ਸਰੋਂ ਦੇ 'ਚ ਤਾਰੀ ਲਾਵੇ ਘੀ.........
ਨੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦੇਸਾਂ ਦੇ ,ਲਗਦਾ ਨਾ ਮਾਏ ਮੇਰਾ ਜੀਅ..........

ਭੁੱਲਣ ਨਾ ਵੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘੋਰ ਵਫਾਦਾਰੀਆਂ 
ਯਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਮਹਿਫਲਾਂ 'ਚ ਗੱਲਾਂ ਟੂਣੇਹਾਰੀਆਂ
'ਹਰਵਿੰਦਰਾ' ਸਬਰ ਘੁੱਟ ਪੀ ...........
ਨੀ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦੇਸਾਂ ਦੇ ,ਲਗਦਾ ਨਾ ਮਾਏ ਮੇਰਾ ਜੀਅ.................ਹਰਵਿੰਦਰ ਧਾਲੀਵਾਲ 

Friday, 12 August 2011

ਗੀਤ-ਕੁਝ ਤਾਂ ਬੋਲ ਮਹਿਰਮਾ ਵੇ

ਜੇਠ ਹਾੜ ਦੀਆਂ ਧੁਪਾਂ ,ਛਤਰੀ ਖੋਲ ਮਹਿਰਮਾ ਵੇ ,
ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਕਾਹਤੋਂ ਰਹਿਨਾਂ ,ਕੁਝ ਤਾਂ ਬੋਲ ਮਹਿਰਮਾ ਵੇ -

ਕਰਜਾ ਲੈ ਕੇ ਸੰਦ  ਬਨਾਏ , ਧੰਦਾ  ਵਾਹੀ  ਦਾ ,
ਮੈਨੂ ਪਤਾ ਨਈ ਮੁੜਿਆ ਹੋਣਾ,ਵਿਆਜ ਛਿਮਾਹੀ ਦਾ,
ਅੰਨਦਾਤੇ ਦੀ ਜੇਬ ਹੈ ਖਾਲੀ, ਪੈਂਦੇ ਹ਼ੋਲ ਮਹਿਰਮਾ ਵੇ,
ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਕਾਹਤੋਂ ਰਹਿਨਾਂ ,ਕੁਝ ਤਾਂ ਬੋਲ ਮਹਿਰਮਾ ਵੇ -

ਮਾਂ ਮੰਜੇ ਵਿਚ ਪਈ ਚੂਕਦੀ,ਮੰਦਾ ਹਾਲ ਵਿਚਾਰੀ ਦਾ,
ਪੈਸਿਆਂ ਬਾਝੋਂ ਇਲਾਜ ਨੀ ਹੋਇਆ ,ਮਮਤਾ ਮਾਰੀ ਦਾ ,
ਬੇਬੱਸ ਹੋਏ ਬੈਠੇ ਰਹੀਏ,ਓਦੇ ਕੋਲ ਮਹਿਰਮਾ ਵੇ,
ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਕਾਹਤੋਂ ਰਹਿਨਾਂ ,ਕੁਝ ਤਾਂ ਬੋਲ ਮਹਿਰਮਾ ਵੇ -

ਵਧਦੀ ਨੂੰ ਕੀ ਚਿਰ ਲਗਦਾ ਏ ,ਧੀ  ਧਿਆਣੀ  ਨੂੰ ,
ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਘਰ ਹੋਰ ਰਖਾਂਗੇ,  ਲਾਡੋ  ਰਾਣੀ  ਨੂੰ ,
ਬਾਬਤ ਓਦੀ,ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ,ਵਰ ਟੋਲ ਮਹਿਰਮਾ ਵੇ,
ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਕਾਹਤੋਂ ਰਹਿਨਾਂ ,ਕੁਝ ਤਾਂ ਬੋਲ ਮਹਿਰਮਾ ਵੇ -

ਖੁਦਕਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖਬਰਾਂ ਪੜਕੇ ,ਮਨ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਾ ਆਵੇ ,
ਹਰਵਿੰਦਰ ਜੱਟ ਦੀ ਜੂਨ ਬੁਰੀ, ਰੱਬ ਇਹ ਜੂਨ ਨਾ ਪਾਵੇ,
ਦਿਲ ਦੇ ਦੁਖ ਸੁਖ ਮੇਰੇ ਕੋਲੇ ,ਅੱਜ ਤੂੰ  ਫੋਲ ਮਹਿਰਮਾ ਵੇ ,
ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਕਾਹਤੋਂ ਰਹਿਨਾਂ ,ਕੁਝ ਤਾਂ ਬੋਲ ਮਹਿਰਮਾ ਵੇ -.............ਹਰਵਿੰਦਰ ਧਾਲੀਵਾਲ

Monday, 1 August 2011

ਗੀਤ -ਬਾਬਿਆਂ ਨਾ ਤਾਸ਼ ਖੇਡ ਕੇ .

ਕੁੜੀ- ਸੰਗ ਦਸਦੀ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਆਖਾਂ ਕੀ ਵੇ ,
         ਮੇਰਾ ਲੱਗੇ ਨਾ ਕੱਲੀ ਦਾ ਘਰੇ ਜੀਅ ਵੇ ,
         ਉਤੋਂ ਮਾਂ ਤੇਰੀ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਲੜ ਕੇ ਵੇ -
          ਅਧੀ ਰਾਤੀਂ ਘਰ ਆਵੇਂ ਤੂੰ ....
         ਮੈਨੂ ਉਠਣਾ ਪੈਂਦਾ ਏ ਵਡੇ ਤੜਕੇ ਵੇ ...

ਮੁੰਡਾ- ਸਿਰੋੰ ਲਾਹ ਕੇ ਮੜਾਸਾ ਕੇ ਦੇਈਦੇ ਕਛ ਚ ,
         ਜਾ  ਬੈਠੀਦਾ ਏ ਆਥਣੇ  ਜੇ  ਸਥ  ਚ ,
         ਫੇਰ ਰਹਿੰਦਾ ਨਾ ਯਾਦ ਘਰ ਬਲੀਏ ਨੀ ,
         ਬਾਬਿਆਂ ਨਾ ਤਾਸ਼ ਖੇਡ ਕੇ ......
         ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਏ ਮਗਜ਼ ਤਰ ਬਲੀਏ ਨੀ ....

ਕੁੜੀ- ਵੇ ਮੈਂ ਉਠ ਕੇ ਸਵੇਰੇ ਦੁਧ ਰਿੜਕਾਂ,
         ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਨੂੰ ਤੇਰੀਆਂ ਹੀ ਬਿੜਕਾਂ ,
         ਫੇਰ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਕਾਲਜੇ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਵੇ ..
         ਅਧੀ ਰਾਤੀਂ ਘਰ ਆਵੇਂ ਤੂੰ ....
         ਮੈਨੂ ਉਠਣਾ ਪੈਂਦਾ ਏ ਵਡੇ ਤੜਕੇ ਵੇ ...

ਮੁੰਡਾ- ਖਾਕੇ ਹਾਜਰੀ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਈਏ ਭੱਜ ਨੀ ,
         ਸਾਡਾ ਖੇਤਾਂ ਵਿਚ ਵਸਦਾ ਏ ਰੱਬ ਨੀ ,
         ਘਰ ਬੈਠ ਕੇ ਜਾਣਾ ਨੀ ਸਰ ਬਲੀਏ ਨੀ ,
         ਬਾਬਿਆਂ ਨਾ ਤਾਸ਼ ਖੇਡ ਕੇ ......
         ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਏ ਮਗਜ਼ ਤਰ ਬਲੀਏ ਨੀ ....

ਕੁੜੀ-  ਮੇਰਾ ਤੱਤੜੀ ਦਾ ਜੀਅ ਪ੍ਰਚਾਉਗਾ ,
         ਵੇ ਜਦੋਂ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਜੀਅ ਘਰ ਆਉਗਾ ,
         ਮੇਰੀ ਕੁਖ ਵਿਚ ਗੰਢ ਜੇਹੀ ਰੜਕੇ ਵੇ ,  
         ਅਧੀ ਰਾਤੀਂ ਘਰ ਆਵੇਂ ਤੂੰ ....
        
          ਮੈਨੂ ਉਠਣਾ ਪੈਂਦਾ ਏ ਵਡੇ ਤੜਕੇ ਵੇ ...

ਮੁੰਡਾ-  ਹਰਵਿੰਦਰ ਨਾ ਹੋਊ ਤੇਥੋਂ ਵਖ ਨੀ ,
          ਮੈਨੂ ਛੇਤੀ ਛੇਤੀ ਹਿਸਾਬ ਲਾਕੇ ਦੱਸ ਨੀ ,
         ਕਦੋਂ ਹੋਊਗਾ ਕਿਲਾ ਸ੍ਰ੍ਰ ਬਲੀਏ ਨੀ ,
         ਬਾਬਿਆਂ ਨਾ ਤਾਸ਼ ਖੇਡ ਕੇ ......
        ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਏ ਮਗਜ਼ ਤਰ ਬਲੀਏ ਨੀ ..................ਹਰਵਿੰਦਰ ਧਾਲੀਵਾਲ

Sunday, 31 July 2011

ਧੀਆਂ ---- ਹਰਵਿੰਦਰ ਧਾਲੀਵਾਲ

ਪੁਤਰਾਂ ਨੂ ਨੈਣਾ ਚ ਵਾਸੋਉਣ ਵਾਲਿਆ ,ਧੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਸਾਰ ਕਿਤੇ ਲੈ ਬਾਬਲਾ
ਧੀਆਂ ਨੂ ਬੁਲਾਵੇਂ ਕਹਿ ਕੇ ਮਰ ਜਾਣੀਆ,ਜਿਓਣ ਜੋਗੀਆਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਕਿਹ ਬਾਬਲਾ .

ਨਾਨਕ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸੁਨ ਬੰਦਿਆ ,ਜਗ -ਜਨਣੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਤੜਫਾਵੀ  ਨਾ ,
ਜਗ ਵੇਖਣੇ ਦੀ ਤਾਂਘ ਦਿਲ ਵਿਚ ਹੈ ,ਕੁਖ ਵਿਚ ਮੈਨੂ ਕੱਤਲ ਕਰਾਵੀ ਨਾ ,
ਔਰਤ ਦੇ ਬਿਨਾ ਜੱਗ  ਚੱਲਣਾ  ਨਹੀ ,ਕੁਦਰਤ ਕੀਤਾ ਇਹ ਤੈਅ ਬਾਬਲਾ..
ਧੀਆਂ ਨੂ ਬੁਲਾਵੇਂ ਕਹਿ ਕੇ ਮਰ ਜਾਣੀਆ,ਜਿਓਣ ਜੋਗੀਆਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਕਹਿ ਬਾਬਲਾ .....

ਖੇਡਾਂ ਕੀ ਪੜਾਈਆਂ ਪੇਹਲੀਆਂ ਪੁਜੀਸਨਾ ,ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਬਾਜ਼ੀ ਹਰ ਥਾਂ ਮਾਰੀ ਏ ,ਪੈਰ ਦੀ ਜੁੱਤੀ ਨੀ ਹੁਣ ਬਨੰਨਾ ਅਸੀਂ ,ਨਵਾ ਏ ਜਮਾਨਾ ਹੁਣ ਸਾਡੀ ਵਾਰੀ ਏ ,
ਮਿਹਨਤਾਂ ਦੇ ਮੁਲ ਸਦਾ ਪੈਣ ਜਗ ਤੇ ,ਵਸ ਵਿਚ ਹੋਈ ਹਰ ਸੈਅ ਬਾਬਲਾ ,
ਧੀਆਂ ਨੂ ਬੁਲਾਵੇਂ ਕਹਿ ਕੇ ਮਰ ਜਾਣੀਆ,ਜਿਓਣ ਜੋਗੀਆਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਕਿਹ ਬਾਬਲਾ ...

ਪੁੱਤਾਂ ਨਾਲੋਂ  ਵਧ ਤੈਨੂ ਦੇਉਂ ਸੁਖ ਮੈ ,ਲਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਪੱਲਾ ਨਹੀ ਕਿਲੇ ਟੰਗਦੀ .
ਜੁਗ ਜੁਗ ਰਹਿਣ ਮੇਰੇ ਵੀਰ ਵਸਦੇ ,ਬਾਬਲ ਦੇ ਖੇੜੇ ਦੀ ਹਾਂ ਸੁਖ ਮੰਗਦੀ ,
ਕਹੇ ਹਰਵਿੰਦਰ ਬਿਲਾਸ੍ਪੁਰੀਆ ,ਫਿਕਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਨਾ ਤੂ ਪੈ ਬਾਬਲਾ ,
ਧੀਆਂ ਨੂ ਬੁਲਾਵੇਂ ਕਿਹ ਕੇ ਮਰ ਜਾਣੀਆ,ਜਿਓਣ ਜੋਗੀਆਂ ਵੀ ਕਿਤੇ ਕਿਹ ਬਾਬਲਾ ...

ਪਿੰਡ ...ਹਰਵਿੰਦਰ ਧਾਲੀਵਾਲ

ਪਿੰਡ ...ਹਰਵਿੰਦਰ ਧਾਲੀਵਾਲ

ਸਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਗੀਆਂ ,ਹੁਣ ਤਾ ਤਾਰਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ,
ਭੁਲਦੀਆਂ ਨਹੀ ਭੁਲਾਈਆਂ ,ਮੌਜ ਬਹਾਰਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ...


ਦਾਖ ਮੁਨੱਕੀ ਲਾਲੀ ਹੁੰਦੀ, ਕਾਮਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਤੇ ,
ਸ਼ਰਬਤ ਵਰਗੇ ਪਾਣੀ ਮਿੱਠੇ ਡੂੰਘਿਆਂ ਖੂਹਾਂ ਦੇ ,
ਚਸ਼੍ਮੇ ਵਾਂਗੂ ਡੁੱਲੀ ਜਾਵਣ, ਧਾਰਾ ਟਿੰਡ ਦੀਆਂ ,
ਭੁਲਦੀਆ ਨਹੀ ਭੁਲਾਈਆਂ ਮੌਜ ਬਹਾਰਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ..

ਨਾਲੇ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ,ਪੇੜੇ ਕਰਦੀ ਨੂੰ ,
ਬੁਰਕੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਸਾਂ ਰੋਕਦੇ, ਮੱਖਣੀ ਖਰਦੀ ਨੂੰ ,
ਚਿੜੀਆਂ ਦੀ ਚੀਂ ਚੀਂ ਤੇ, ਮੱਝਾਂ ਗਾਵਾਂ ਰਿੰਗਦੀਆਂ ,
ਭੁਲਦੀਆਂ ਨਹੀ ਭੁਲਾਈਆਂ ਮੌਜ ਬਹਾਰਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ..

ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਸੀ ਆਉਣਾ ਹੁੰਦਾ, ਭੂਆ ਫੁੱਫੜ ਨੇ ,
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਫਿਰ ਵਾਂਗ ਦਿੱਤੀ ਨਾ, ਕਦੇ ਵੀ ਕੁੱਕੜ ਨੇ ,
ਰੂੜੀ ਉਤੇ ਸੀ ਖੰਭਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਰਾਂ ਖਿੰਡਦੀਆਂ ,
ਭੁਲਦੀਆਂ ਨਹੀ ਭੁਲਾਈਆਂ ਮੌਜ ਬਹਾਰਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ...

ਗੜ੍ਹਵੇ ਵਰਗੀ ਬਰਕਤ,, ਹੁਣ ਦੇ ਲੀਟਰ ਵਿਚ ਹੈ ਨੀ ,
ਨਿੱਘ੍ਹ ਖੇਸ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਵਰਗਾ, ਹੀਟਰ ਵਿਚ ਹੈ ਨੀ ,
ਹੁਣ ਹਰਵਿੰਦਰਾ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਨਾ ਸਾਰਾਂ ਬਿੰਦ ਦੀਆਂ ,
ਭੁਲਦੀਆਂ ਨਹੀ ਭੁਲਾਈਆਂ ਮੌਜ ਬਹਾਰਾਂ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ..............ਹਰਵਿੰਦਰ ਧਾਲੀਵਾਲ